top of page
neontiyatro.com

Neon Tiyatro Blog
Akademik alt yapıdan beslenen, tiyatronun seyirciyle olan ilişkisini merkeze alan yazılar.


Dünyanın Bedenimizdeki İzleri: Terzopoulos Metoduyla Yaratma Özgürlüğü Üzerine
Terzopoulos’un geliştirdiği yaklaşım, kısaca anlatmak gerekirse, tiyatroyu/oyunculuğu zihinsel ve psikolojik rol yorumlamanın ötesine taşıyarak oyuncuyu yalnızca bir bedene sahip olmaktan çıkarıp “tamamen bir beden olmaya” davet eder. Metodun temel amacı; toplumsal koşullanmaların, günlük kaygıların ve zihnin baskıladığı yaratıcı enerjinin serbest bırakılmasıdır.

İdil Özaydın
7 gün önce4 dakikada okunur


Devised -Ortaklaşa Yaratım Tiyatroda Üretici Olmak- Yazar Olmak
Konvansiyonel tiyatro üretiminde genellikle ortada bir yazarın bir metni vardır ve oyunlar bu metnin etrafında canlanır. Bu üretimlerde yönetmen metnin ne şekilde sahneye konacağını belirler ve provalar metin ve reji fikri etrafında şekillenir. Ancak devised tiyatroda durum farklıdır. Devised tiyatroda üretimi bir metin başlatmaz, oyun metni provalarda ortaklaşa yaratım teknikleriyle üretilir.

Bilge Varol
8 Kas3 dakikada okunur


Seyirci de böyle mi düşünüyor?
Gerçekten seyirci mi azalıyor? Yoksa seyirci artık daha fazla oyun arasından daha azını mı seçebiliyor? Üretim arttığı halde seyirci aynı hızda büyümüyor mu? Ekonomik koşullar mı belirleyici? Temsil günleri ve saatleri mi? İnsanların önündeki kültürel seçeneklerin çoğalması mı? Yoksa mesele biraz da bizim yaptığımız tiyatroda mı?

Berna Adıgüzel Alben
1 Kas6 dakikada okunur


Anneee! Ağacın ismi neden ağaç?
Bir sözcüğün sözlükteki anlamını bilmek, onun bizde uyandırdığı her şeyi bildiğimiz anlamına gelir mi? Aynı kelime herkes için aynı yere mi dokunur? Bir cümleyi anlamakla o cümlenin içindeki öfkeyi, utancı, şefkati ya da ironiyi hissetmek arasında ne var?

İlayda Güler
18 Eki3 dakikada okunur


Sahneden Önce I: Bir Mekânı Tiyatro Yapan Ne?
Sanatın kökenlerini düşünürken mağara resimlerine, ilk heykellere, Homo sapiens’in sembolik dünyasına, hatta Neandertallere kadar gitmekte pek tereddüt etmiyoruz. O halde insanların bir araya gelerek, belirli mekânlarda, bedenleri, imgeleri, sesleri ve hikâyeleri kullanarak ortak deneyimler üretmesinin tarihini ne kadar geriye götürebiliriz? İşte bu soru bizi Antik Yunan’dan yaklaşık dokuz bin yıl daha geriye, Taş Tepeler’e götürüyor.

Yasemin Özkut
11 Eki14 dakikada okunur


Absürt Tiyatro “Ben Şimdi Ne İzledim?”
Absürt tiyatro, geleneksel tiyatronun alışılmış anlatı düzenine karşı çıkan bir tiyatro anlayışıdır. Olayların belirli bir neden-sonuç ilişkisi içinde ilerlemesi, karakterlerin net amaçlara sahip olması ve oyunun sonunda bir sonuca ulaşılması gibi beklentiler, absürt tiyatroda çoğu zaman yerini belirsizliğe, tekrarın gücüne ve anlam arayışına bırakır.

Berfin Koç
20 Eyl2 dakikada okunur


Güvenli Sınırlar, Özgür Sahneler
Yakınlık, mahremiyet, güvenlik ve sınırla ilgili çalışmaların geçmişi çok uzun olmasa da, bu alanın önemi bugün yadsınamaz derecede büyük.
Kendimizi tamamen güvende hissetmediğimiz bir alanda gerçekten ilişki kurmak, cesur ve yaratıcı olmak, hatta kendimiz olmak mümkün mü? Bu soru yalnızca sanat için sorulacak bir soru değil, aksine yaşamın her anına sirayet eden bir tür varoluşsal bir sorgulama.

İdil Özaydın
13 Eyl5 dakikada okunur


Devised (Ortaklaşa Yaratım) Tiyatroda Üretici Olmak - Yönetmen Olmak
Bu yöntemin temelinde prova odasında bulunan sanatçıların ortak yaratıcı dünyasının oyunlarda görünür olması yatıyor. Dolayısıyla yazar, yönetmen, oyuncu ve tasarımcı rollerinin tanımları ve bu roller arası hiyerarşiler dönüşüyor. Oyun süreci bir yazarın metni ya da yönetmenin reji fikirleri ile başlamıyor, sanatçıların ortak bir hevesle buluşmasıyla başlıyor.

Bilge Varol
6 Eyl5 dakikada okunur


Netflixleşen Çağda Tiyatro Nasıl Popülerleşir?
Dijital kültür üzerine konuşurken sıkça yapılan bir hata var. Geçmişte seyircinin pasif, bugün ise aktif olduğu söyleniyor. Tiyatro tarihi bu kadar basit bir ayrımı kabul etmez. Canlı performansta seyirci hiçbir zaman yalnızca karanlıkta oturan bir beden olmadı. Gülüşün zamanı oyuncunun ritmini değiştirebilir. Sessizlik bir sahneyi uzatabilir, tedirginlik salona yayılabilir veya oyuncunun söylediği cümle aynı kalırken o cümlenin ağırlığı her gece değişebilir.

Emin Köseoğlu
30 Ağu9 dakikada okunur


Tiyatronun Kısıtlayıcı Lüksü
Oyunu hızlandıramıyorsun. Durduramıyorsun. Kaçırdığın bir cümle için on saniye geri dönemiyorsun. Sıkıldığında başka bir sekmeye geçemiyorsun. Tiyatro, hızlandırma ya da durdurma tuşu bulunmayan, kendi zamanında akan bir gerçekliğin ortasında bize önce bu kısıtlayıcı duraksamayı kabul ettiriyor.

Berna Adıgüzel Alben
23 Ağu4 dakikada okunur


SENOGRAFİ 101 / skēnē graphia
Filmografi, diskografi, kaligrafi...
Peki ya senografi?
Nedir bu senografi?
Bugün tiyatro, opera, dans ve performans sanatlarında senografi; mekânı, ışığı, nesneyi, kostümü, hareket alanını ve seyirciyle kurulan ilişkiyi birlikte düşünen bir alan olarak kabul ediliyor.

İlayda Güler
16 Ağu3 dakikada okunur
Çapa 1
bottom of page